Tytuł: DOM NAROŻNY W ZABUDOWIE MIEJSKIEJ Z FUNKCJĄ PLEBANII
Prowadząca grupę: dr inż. arch. Monika Gała-Walczowska
Opis idei: Budynek zaprojektowano jako pięciokondygnacyjny obiekt, pełnił funkcję mieszkalną, usługową oraz kancelarii parafialnej wraz z częścią dydaktyczno-oświatową i rekreacyjną. Parter składa się z dwóch odrębnych brył. Pierwsza bryła, mająca kształt trójkąta i usytuowana od strony drogi, pełni funkcję kawiarni, podczas gdy druga, w formie prostokąta, zawiera część usługową i główny hall wejściowy. Te dwie bryły łączą się ze sobą na kolejnych kondygnacjach poprzez wydłużenie ich kształtów. Z trójkąta tworzy się trapez, poprzez wydłużenie jednej z krawędzi. Natomiast do prostokąta dołączone zostaje półkole. Zaokrąglenie nachodzi na trapez dzięki czemu bryły zostają połączone. Kolejne kondygnacje powtarzają tę strukturę, z wyjątkiem ostatniej, gdzie kształt trapezu został odjęty, a na jego powierzchni zagospodarowano obszerny taras przynależący do jednego z mieszkań. Budynek nabiera nowego wymiaru dzięki dodatkowej ścianie o rzucie fali, przełamującej geometryczną prostotę bryły. Elewacja od strony wschodniej, z widokiem na kościół, została ozdobiona ścianą rastrową. Nie tylko pełni ona funkcję dekoracyjną, ale również dzieli część mieszkalną od obszaru parafialnego. Dodatkowo, okna i balkony mieszkań oraz pokoi gościnnych zostały skryte, zabezpieczając prywatność mieszkańców przed wzrokiem przechodniów. Aby zachować dostęp do naturalnego światła, ściana ta została wyposażona w „fałszywe okna” – kwadratowe otwory regularnie rozmieszczone, symulujące naturalny układ okien. Ten zabieg wizualny sprawia, że budynek wydaje się większy i bardziej monumentalny, dodatkowo wprowadzając subtelny element iluzji wysokości. Elewacja od strony drogi, pełniąca rolę reprezentacyjnej fasady, została skomponowana, poprzez wprowadzenie otworów okiennych, nawiązując do stylu architektury dwudziestolecia międzywojennego. Trzy wyraźne nacięcia poziome, utworzone przez wprowadzenie tarasów, zostają odzwierciedlone w wersji pionowej poprzez umieszczenie okien na parterze. Dodatkowo, w elewacji pojawiły się okna o oryginalnym, okrągłym kształcie. Cała kompozycja jest podkreślona zaokrągloną częścią budynku, która wznosi się nieco ponad resztę struktury, wyłania się. Elewacja zachodnia wyróżnia się podcięciem, na całej długości budynku, które umożliwiło stworzenie zadaszonych wejść do dwóch klatek schodowych. Dodatkowo, na tej elewacji regularnie rozmieszczone są prostokątne okna, a także cztery okna o okrągłym kształcie, nawiązujące do elementów występujących w elewacji południowej. Całość tworzy spójną i zrównoważoną kompozycję. Budynek prezentuje połączenie różnych stylów architektonicznych, co sprawia, że nie można jednoznacznie przypisać mu konkretnego nurtu. Elementy charakterystyczne dla architektury międzywojennej, takie jak okrągłe otwory okienne, wprowadzają subtelne nawiązania do tego okresu. Wykorzystanie betonu zarówno jako materiału konstrukcyjnego, jak i wykończeniowego, z kolei, może skojarzyć się z estetyką brutalizmu. Dodatkowo, w bryle budynku występuje ściana rastrowa, kojarzona bardziej z modernizmem, co wprowadza nowoczesny akcent do jego designu.
