Tytuł: DOM NAROŻNY W ZABUDOWIE MIEJSKIEJ Z FUNKCJĄ PLEBANII
Prowadzący grupę: dr inż. arch. Grzegorz Twardowski
Opis idei: Budynek mieszkalny z funkcją plebani swoją formą i użytymi materiałami nawiązuje do okolicznej zabudowy, a w szczególności do historycznego osiedla Nikiszowiec, które jest znane z charakterystycznej czerwonej cegły. Ceglane elementy w projekcie plebani tworzą subtelną, aczkolwiek zauważalną więź z tą historyczną tkanką miejską. To jakby symboliczne połączenie przeszłości z teraźniejszością, gdzie tradycja przenika się z nowoczesnością. Szare, betonowe ściany budynku reprezentują brutalistyczną estetykę – surowość, prostotę i monumentalność. Beton, jako główny materiał, jest tu nie tylko praktyczny, ale również symboliczny – odzwierciedla solidność, wieczność i niezłomność wartości.
Architektura budynku to swoisty taniec kontrastów. Ceglane elementy są nie tylko kolorystycznym, ale również fakturowym kontrastem wobec gładkich, surowych betonowych ścian. Gra światła i cienia, którą tworzą liczne nisze, załamania i otwory w ścianach, dodaje budynkowi dynamiczności i artystycznego wyrazu. Każdy detal jest przemyślany, każdy kształt ma swoje znaczenie. Bryła budynku, z jego prostymi, ale masywnymi kształtami, sprawia wrażenie monumentalnej. Jest to budynek, który nie tyle współgra z otoczeniem, co w pewnym sensie je dominuje, staje się jego centralnym punktem. Jego potężne formy i mocne linie sugerują stabilność i trwałość, a jednocześnie wprowadzają pewną dozę tajemniczości.
Budynek pełen jest symbolicznych nawiązań. Okrągłe otwory w ścianach mogą symbolizować wieczność i nieskończoność, zaś cegła – ciepło i bliskość społeczności. Artystyczne podejście do projektowania tego obiektu nie tylko zaspokaja funkcjonalne potrzeby plebanii, ale również stanowi wyraz artystycznej wolności i kreatywności. To budynek, który nie tylko służy ludziom, ale także inspiruje i prowokuje do refleksji nad wartościami, jakie niesie ze sobą architektura.
Projekt plebani, który jest zarówno odważny, jak i pełen głębokich znaczeń, stanowi doskonały przykład na to, jak architektura może być nośnikiem zarówno funkcji, jak i sztuki, będąc przy tym żywym dialogiem między przeszłością a teraźniejszością.
